http://s5.picofile.com/file/8155150726/1_Morteza_Pashaei_Negarane_Mani_Amin_Kaveh_Remix_.mp3.html

دوستان خوبم این خروس نمای کاملی از آمیختگی نژادها ایرانی، ترک و افغانی است امیدوارم بپسندید !



تاريخ : سه شنبه پنجم اسفند 1393 | 15:11 | نویسنده : Ali Rahbar |

بخش اعظم فسفر موجود در مواد خوراکی با منشاء گیاهی  مخصوصاً در دانه غلات به صورت متصل به اسید فیتیک است که اصطلا حا فسفر فیتاتی نامیده می شود.

فسفرفیتاتی در دانه غلات و بقولات به ترتیب 50تا 75 در صد کل فسفر موجود در دانه را بخود اختصاص میدهد. فیتات با تشکیل کمپلکس نا محلول بامواد معدنی همانند نیکل، کبالت،منگنز،آهن و روی در جذب آنها ایجاد اختلال نموده و موجب کمبود آنها در انسان و دام و افزایش دفع آنها در مدفوع می شود.

از طرف دیگر پایین بودن قابلیت دسترسی فسفر موجود در منابع گیاهی علاوه  بر افزایش نیلز به استفاده از منابع فسفر غیر آلی از طریق تجمع در خاکهای زراعی،شسته شدن از طریق زه آبها و عوامل فرساینده شدید خاک،وارد آبهای سطحی شده و موجب افزایش الودگی آب رودخانه ها، جویبارها و در یاچه ها میشود.مطالعات انجام گرفته بیانگر این است که میزان دفع فسفر در مدفوع خوک و طیور بیشتر از فسفر موجود در مدفوع سایر دامها می باشد،که این خود موجب افزایش حساسیت در ارتباط با آلودگی های زیست محیطی دفع فضولات خوک و طیور  شده است.

با توجه به مطالب ذکر شده و بالا بودن قیمت نسبی منابع غیر آلی فسفر در مقایسه با منابع کلسیم جیره مطالعات زیادی جهت بررسی راهکارهای کاهش دفع فسفر از طریق مدفوع انجام گرفته است که می توان به مواردی همانند کاهش سطح فسفر خوراک، استفاده از برنامه تغذیه مرحله ای فسفر، پرورش جداگانه جنس نر و ماده، تنظیم جیره بر اساس فسفر قابل دسترس بجای فسفر کل و اخیراًاستفاده از آنزیم فیتاز اشاره نمود.

پس از آزمایشاتی در قرن 18 که موجب  روشن شدن  نقش کلسیم و فسفر در ساخت و نگهداری استخوانها در بدن گردید نشان داده شد که کمبود این عناصر میتواند به میزان زیادی عملکرد تولیدی انواع دامها و طیور را تحت تاثیر قرار دهند.

اگرچه فسفر به میزان زیادتر از کلسیم در منابع خوراکی مورد استفاده طیوروجود  دارد،ولی متاسفانه بخش اعظم فسفر موجود در منابع گیاهی بدلیل اتصال به اسید فیتیک، جهت طیور غیر قابل استفاده می باشد. از طرف دیگر منابع معدنی فسفری توسط طیور بدون اشکال نبوده و حتماًقبل از مصرف مصرف بایستی مورد عمل آوری شیمیایی خاص قرار بگیرند. که این موجب افزایش هزینه های تهیه این منابع می گردد.

 برخی عوامل موثر بر جذب فسفر:

جذب فسفر در دوازدهه و از طریق جذب فعال و غیر فعال یا انتشار انجام می گیرد.نتایج مطالعات انجام  گرفته بر روی جذب فسفر بیانگر این می باشند که عوامل زیادی از جمله سطح کلسیم و فسفر جیره، نسبت بین کلسیم و فسفر ، میزان ویتامین Dجیره، سن پرندگان و غیره میتوانند میزان جذب فسفر رادر طیور تحت تاثیر قرار دهند. شکل ساختمانی فسفر از جمله عواملی است که جذب را تحت تاثیر قرار می دهد. بطور کلی اشکال معدنی فسفر بهتر از اشکال آلی آنها جذب میگردند. بعنوان مثال اسید فیتیک یا فسفر بهتر از اشکال آلی آنها جذب می گردند. بعنوان مثال اسید فیتیک یا فیتات یکی از اشکال آلی فسفر می باشد،که معمولا در دانه غلات و سایر دانه ها وجود دارد که قبل از جذب حتماًبایستی گروههای فسفاتی آن با استفاده از آنزیم فیتاز از ملکول مر بوطه جدا شوند. از طرف دیگر قابلیت جذب اشکال غیر آلی یا معدنی فسفاتها نیز متغیر می باشد، بعنوان مثال ارتو فسفاتها  بهتر از متافسفاتها جذب و اینها نیز بهتر از پیرو فسفاتهاجذب میشوند.

اکنون مشخص شده  است وجود مقادیر بالای آهن ،آلومینیم یا منیزیم نیز می تواند با تشکیل فسفاتهای نا محلول موجب اختلال در جذب کلسیم و فسفر شوند. از نظر تئوری جیره های دارای مقادیر بالای چربی با تشکیل صابونهای نمکی نا محلول مو جب کاهش جذب کلسیم می شوند، اگر چه این وضعیت بدلیل پایین بودن میزان چربی در خوراک طیور بندرت اتفاق می افتد.

اسیدیته یاPHدستگاه گوارش عامل دیگری است که جذب مواد معدنی از جمله فسفر را تحت تاثیر قرار می دهد. چنین بنظر می رسد که اثرات مثبت اسیدیته عمدتاً از طریق افزایش میزان محلولیت این عنصر در نقطه تماس با غشاهای جذبی در روده باریک باشد.

 احتیاجات فسفر:

مطالعات انجام گرفته توسط محققان مختلف بیانگر این می باشد که مقادیر فسفر مورد نیاز طیور از تغییر پذیری بالایی بر خوردار بوده و عوامل بسیار زیادی همانند میزان ضایعات اندوژنوز،سن،نژاد،مرحله فیزیولوژیکی،میزان تولید،نسبت کلسیم به فسفر،میزان خوراک مصرفی، میزان سایر مواد معدنی در جیره همانند منگنز،فلوئور و شکل شمیایی منابع مورد استفاده می توانند مقادیر احتیاجات طیور به این عنصر را تحت تاثیر قرار دهند.

 منابع فسفر:

با توجه به اینکه بخش اعظم جیره حیوانات تک معده همانند خوک و طیور از غلات و مکملهای پروتئینی(همانند کنجاله سویا) تشکیل شده است،ظاهراً میتوان چنین استنباط نمود که اقلام خوراکی معمول قادر به تامین فسفر مورد نیاز این حیوانات میباشند. متاسفانه همچنانکه در جدول ذیل ملاحضه می شود، تنها مقادیر اندکی از فسفر موجود در منابع گیاهی جهت تغذیه طیور قابل استفاده می باشند، که این موضوع استفاده از مکملهای معدنی را ضروری نموده است.

مکمل های فسفری:

معمولاً جهت تامین فسفات مورد نیاز طیور از منابعی همانند فسفاتهای کلسیم (دی و مونو کلسیم فسفات)،سنگهای فسفاته فلوئور زدایی شده،پودر استخوان، فسفتهای آمونیوم(مونو آمونیوم فسفات،دی آمونیوم فسفات و سدیم تری پلی فسفات) و اسید فسفریک استفاده می شود.

متاسفانه اکثر منابع فسفاته بصورت خام جهت طیور قابل استفاده نبوده و بایستی قبل از استفاده تحت عمل آوری حرارتی قرار گیرند.جیره طیور از نظر فسفر تقریباً غنی می باشد، ولی بخش عمده فسفر موجود در بخش گیاهی جیره همانند ذرت،سویا،سایر غلات وکنجاله های پروتئینی بصورت متصل به فیتین وجود دارد. متاسفانه طیور و سایر حیوانات تک معده بخوبی قادر به استفاده از این منبع فسفری نبوده وبا دفع آن از طریق مدفوع،موجب آلودگی آبهای آزاد و سایر اکوسیستمهای طبیعی می شوند. 

مرغ صابوني پرمرغي ترك..كه عشقباز خودش ميدونه چيه نياز به توضيحنداره تقديم به عشقبازاي محترم



تاريخ : شنبه چهارم بهمن 1393 | 16:11 | نویسنده : Ali Rahbar |
مرغی که دوستان مشاهده میکنن از اصیل ترین مرغ های ماست که الان مشهده برای جوجه

کشی امیدوارم بپسندین !



تاريخ : دوشنبه بیست و دوم دی 1393 | 15:34 | نویسنده : Ali Rahbar |
دوستان من استفاده از ذرت در جیره غذایی طیور از اصول پرورشه ولی کیفیت این محصول فوق العاده مهمه یکی از مواردی که دوستان حتی پرورش دهندگان حرفه توجه نمی کنن آلودگی ذرت به قارچها به خصوص نوع اسپرژیلوس هست که موجب انواع قارچ دهان و گلو و پوستی از کار افتادن کبد و کلیه و آنمی (کم خونی) میشه ضمن اینکه گاهی ذرت خریدار شده فاقد ارزش غذایی لازمه به مقاله زیر توجه کنید:

ذرت عمده ترین غله در جیره های طیور می باشد ، و معمولا به خاطر مقدار زیاد آن در جیره مهمترین منبع انرژی نیز به شمار می آید .

ارزش انرژی زایی ذرت به نشاسته موجود در بخش آندوسپرم که عمدتا آمیلوپکتین می باشد ، و جوانه آن که بیشترین مقدار روغن ذرت در ان است ، بستگی دارد . بیشتر دانه های ذرت حاوی 3 تا 4 درصد روغن می باشند ، اما اکنون واریته های جدیدتر موجود در بازار حاوی 6 تا 8 درصد روغن هستند که به همان نسبت انرژی بیشتری دارند . این واریته های جدید حاوی روغن بالاتر ، دارای 2 تا 3 درصد پروتئین بیشتر و به همان نسبت اسیدآمینه های زیادتری نیز می باشند . پرولامین (زئین) پروتئین اصلی ذرت است که ترکیب اسیدآمینه ای آن برای طیور مناسب نیست . در هنگام تهیه جیره های حاوی پروتئین پایین باید به توازن اسیدآمینه ای و قابلیت استفاده آنها در ذرت توجه جدی داشت ، زیرا در چنین شرایطی ، پرولامین ممکن است تا 50 الی 60 درصد پروتئین جیره را تامین نماید . میزان رنگدانه های زرد و نارنجی ذرت نسبتا زیاد است ، و معمولا حاوی 5 قسمت در میلیون گزانتوفیل و 5/0 قسمت در میلیون کاروتن است . بنابراین میزان آن برای تامین رنگ دانه های بدن و زرده تخم مرغ پرندگانی که با ذرت تغذیه می شوند کافی خواهد بود . در حالی که ذرت شماره 2 ، دانه استاندارد برای خوراک دام است ، در اغلب مواقع به علت شرایط کشت ، جمع آوری و نگهداری نامناسب ذرت درجه پایین تر در دسترس می باشد . به طور کلی ارزش غذایی دانه ذرت با کاهش درجه یا شماره آن کاهش می یابد . رابطه انرژی قابل متابولیسم و برداشت دانه در مراحل مختلف بلوغ که به علت شرایط نامناسب رشد آخر فصلی می باشد ، در جدول11-2 نشان داده شده است .

از ارزش انرژی زائی ذرت،برای هر پوند کاهش در وزن هر بوشل در مقایسه با وزن استاندارد 56 پوند در هر بوشل، حدود 10 تا 15 کیلو کالری در هر کیلو گرم کاسته می شود. اگرچه این وزن پایین تر هر بوشل با میزان پروتین و یا بیشتر اسیدهای آمینه آن ارتباطی ندارد،اما شواهدی دال بر کاهش مقدار متیونین آن با نمونه های نا بالغ وجود دارد.مسئله دیگر در خصوص شناخت بهتر ذرت حاوی رطوبت بالا و نابالغ این است که برای کاهش رطوبت آن به 15 درصد، این دانه ها را باید در شرایط خشن تر و یا مدت طولانی تر ی حرارت داد.

حرارت زیاد و یا طولانی سبب کارامل یا سوخته شدن مواد قندی آن می شود که در نتیجه بو و رنگ ظاهر ی آن تغییر می کند.، باید توجه داشت که در این شرایط ، احتمال قهوه ای شدن کر بوهیدراتها و کاهش لیزین قابل استفاده وجود دارد.

اگر چه سطح پروتئین در قسمتهای مختلف،کمی تغییر می کند، اما میزان انرژی در دانه های شکسته و مواد خارجی در مقایسه با دانه های کامل به ترتیب حدود 5/2 و11 درصد کمتر است.

ممکن است کپکها و مایکوتو کسین های مربوطه ، با توجه به فصل رویش و شرایط نگهداری مسئله ساز باشند.آلودگی به آفلاتوکسین در ذرت های صدمه دیده با حشرات که در مناطق گرم و مرطوب رویش کرده اند بسیار معمول است و تقریبا در ارتباط با بر طرف کردن سطوح بالای این مایکو تو کسین کار خاصی نمی توان انجام داد . به نظر می رسد استفاده از سیلکاتهای آلومینیوم موجب تخفیف عوارض ناشی از مقادیر کم آفلا تو کسین در جیره می شود.اگر ذرت حتی مظنون به داشتن آفلا تو کسین باشد. باید قبل از مخلوط کردن غربال شود.زیرا النون مایو تو کسین دیگری است که در برخی موارد ذرت به آن آلوده می شود.به خاطر اینکه این سم با ویتامین D3 ترکیب می شود، می تواند مشکلات اسکلتی و نیز مشکلاتی در پوسته تخم مرغ به وجود آورد.در صورت پایین بودن میزان آلودگی، تجویز ویتامین D3 محلول در آب آشامیدنی چه بسا مفید باشد.

رشد کپک ها مسئله جدی ای در هنگام حمل و نقل ذرت می باشد. رشد کپک ها اغلب در دانه هایی که رطوبت آنها 16 درصد بوده و در دمای محیطی معادل یا بیش از 25 درجه سانتی گراد حمل و نقل شوند اتفاق می افتد .

یک راه حل آن است که در هنگام باز کردن ذرت مقداری از اسید های آلی به آن اضافه نمود. اگر چه اسید های آلی سبب کشته شدن قارچ ها می شوند و از رشد مجدد آنها جلوگیری خواهند نمود، اما هیچگونه اثری بر روی ما یکوتوکسین های موجود ندارند. به نظر می رسد اگر ذرت در جیره های آردی مصرف شود آسیاب کردن آن به صورتی که اندازه ی ذرت تا حد ممکن یکنواخت و برابر با 7/0 و 9/0 میلی متر باشد مزیتی برای پرنده داشته باسد.

آسیاب کردن به اندازه های فوق را معمولا خرد کردن متوسط می گویند.قابلیت هضم ذرت آسیاب شده بصورت خیلی ریز (آردی) و یا خیلی درشت در پرندگان احتمالا پایین تر است. استفاده از ذرت در کارخانه های خوراک دام که جیره های پلت تهیه می کنند ، مشکلاتی را به همراه دارد. جیره های حاوی بیش از 30% ذرت را تنها با افزودن ترکیبات پلت چسبان می توان به صورت پلت نسبتا مستحکم تهیه نمود.

ذرت با رطوبت بالا

به علت استفاده از اسیدهای آلی جهت نگهداری ذزت مر بوط ،برخی علاقه مند به استفاده از این نوع ذرت در تغذیه طیور شده اند.این نوع ذرت برای طیور بسیار خوش خوراک است و اگر به طور صحیح به کار گرفته شود ، مقادیر زیادی از آن را می توان در جیره ها مورد استفاده قرار دارد. حمل و نقل و جابه جایی نوع آسیاب شده و یا خوراک آماده آن ممکن است مسئله ساز باشد.

 

هنگامی که از ذرت مربوط در جیره استفاده می شود، میزان رطوبت آن باید در نظر گرفته شود و حد مجازمناسبی رعایت گردد. به عنوان مثال اگر رطوبت ذرت 30 درصد است،122 کیلوگرم از آن باید به جای هر 100 کیلوگرم از زرت خشک شده در خشک کن(با رطوبت 15 درصد) مورد استفاده قرار گیرد.

ارزش غذایی ذرت مرطوب را از نظر ماده خشک می توان همانند ذرت معمولی خشک شده در کوره فرض نمود. یکی از مهمترین مشکلاتی که استفاده از این نوع ذرت در پی دارد،آلودگی به مایکو تو کسین است. اگر فرض نماییم که ذرت فوق به نحو مناسبی در سیلوهای فاقد هوا ذخیره شده و حتی قبل از ذخیره سازی مواد نگهدارنده به آن افزوده شده باشد،باز هم در صورت حمل و نقل نامناسب، مشکلات کپک زدگی در خوراک آماده شده بروز خواهد کرد.جیره های حاوی ذرت مربوط باید حداکثر هر دو روز یکبار و در مناطق گرم در فواصل زمانی کمتر، آماده شوند.همچنین باید کاملا مراقب بود که هیچ مقدار از خوراک در محل های ذخیره و یا دانخوریها بر جای نماند.بنابراین دانخوریها باید حداقل روزی یکبار تمیز گردند. در همین راستا می تو ان از اسیدهای آلی جهت جلوگیری از رشد کپک استفاده نمود،هر چند این محصولات میزان فرسایش دانخوریهای فلزی،اوگرها و غیره را افزایش می دهند.



تاريخ : چهارشنبه بیست و ششم آذر 1393 | 19:27 | نویسنده : Ali Rahbar |
دوستان محترم و عشقباز اين خروس ترك از نسلهاي خود ما و جوجه كشي مهندس آرمين همدان هستش كه تقديم ميشه به عشقبازا و اساتيد محترم و سطح و تراز بالا و اهل فنش كه تصاوير گوياي همه چيز هست و نياز به توضيح نداره اساتيد اهل فن خودشون ميدونن چيه از ظواهر امر و تصاويرپيداست..



تاريخ : یکشنبه نهم آذر 1393 | 20:22 | نویسنده : Ali Rahbar |